Ta ngani kang maka-antos, dai kaipuhan na matali ka, basta igwa kang sentido kumon sana—asin kusog na makagurapay sa mga pangyayari o bagay-bagay na saimo minaparatay. Ta ngani kang makaantos, kaipuhan maisog ka, magian an disposisyon, manginisi, nahihiling an gayon asin oportunidad sa gabos na bagay, pirming igwang diskarteng magpangyari an mga bagay na kaipuhan gibohon. Ta ngani kang makaantos, urog na kaipuhan na maisog ka. Idtong mga tawong nagtutubód na katabang ninda an Diyos o naggigiya sainda [an ano man na dyinodiyos ninda] mas orog na makakaantos kaysa mga tawong an pagmate ninda garo mayo nang pag-asa o naghuhuna na pinabayaan na sinda. Likayan mo an mga tawong matalaw, o matapo’ sa kasakitan—apwera na sana kun ika doktor, padi o social worker. Saturday, June 11, 2011
Pag-antos
Ta ngani kang maka-antos, dai kaipuhan na matali ka, basta igwa kang sentido kumon sana—asin kusog na makagurapay sa mga pangyayari o bagay-bagay na saimo minaparatay. Ta ngani kang makaantos, kaipuhan maisog ka, magian an disposisyon, manginisi, nahihiling an gayon asin oportunidad sa gabos na bagay, pirming igwang diskarteng magpangyari an mga bagay na kaipuhan gibohon. Ta ngani kang makaantos, urog na kaipuhan na maisog ka. Idtong mga tawong nagtutubód na katabang ninda an Diyos o naggigiya sainda [an ano man na dyinodiyos ninda] mas orog na makakaantos kaysa mga tawong an pagmate ninda garo mayo nang pag-asa o naghuhuna na pinabayaan na sinda. Likayan mo an mga tawong matalaw, o matapo’ sa kasakitan—apwera na sana kun ika doktor, padi o social worker. Tuesday, June 07, 2011
Pag-antós
Minapoon ini sa baskog na pagtubod na an kada kadipisilan igwang kalutasan; oras sagkod kapas sana an kaipuhan mo ta ngani na mapangyari ini. Naaagód kan ibang tawo ano man na kagabatan, an kada kadipisilan, mantang an iba nariribongan dangan naluluki-luki kan mga bagay na nungka ninda mina’wot o inasahan na mangyari.
Ta ngani kang maka-antos, dai kaipuhan na matali ka, basta igwa kang sentido kumon sana—asin kusog na makagurapay sa mga pangyayari o bagay-bagay na saimo minaparatay. Ta ngani kang makaantós, kaipuhan maisog ka, magian an disposisyon, manginisi, nahihiling an gayon asin oportunidad sa gabos na bagay, pirming igwang diskarteng magpangyari an mga bagay na kaipuhan gibohon. Ta ngani kang makaantós, urog na kaipuhan na maisog ka.
Idtong mga tawong nagtutubód na katabang ninda an Diyos o naggigiya sainda [an ano man na dyinodiyos ninda] mas orog na makakaantós kaysa mga tawong an pagmate ninda garo mayo nang pag-asa o naghuhuna na pinabayaan na sinda. Likayan mo an mga tawong matalaw, o matapo’ sa kasakitan—apwera na sana kun ika doktor, padi o social worker. Dai nanggad paglingawi—an pagturog, an pagdiskanso, an pagkamoot sa ibang tawo, an interes na mabuhay sa kalibutan sagkod an pangamuyo amo an saimong pansagang, iyo an mapahapos sa tiempo nin kadipisilan, sa panahon nin sakit.
Susog sa “Coping” na yaon sa Worldly Virtues: A Catalogue of Reflections ni Johannes Gaertner [1912-1996], Viking Press, 1990.
Tuesday, May 24, 2011
35
Friday, May 06, 2011
Ki Emma, na sobrang namoot
Reader’s Response
My Brother, My Executioner
In the process, the version he rendered would become totally his original work. Comparing his piece with the original published piece, I see that the new work now brims with new meanings and warrants a different, if not disparate interpretation.
Tomorrow, I’ll build a house by the sea,
Around it I’ll plant six coconut trees
Trees that will become the stable foundation
I want them to light the way through horrible darkness,
Nobody can replace them
I will have surely built a house by the sea
Now, I realize that the poem published in the past and wholly appreciated by my dear brother—with my sister perhaps, my sole readers at the time—carried double and mixed metaphors which rendered the piece fragmented, incoherent and totally not a good poem at all.
Tuesday, April 26, 2011
Mayon Unlimited
Wednesday, April 20, 2011
Suddenly, last summer
In the year, we would climb the kaimito and santol trees even before they started dropping fruits on our open yard. Or we would fly airplanes made from scratch papers after our studies were over. These days I find myself standing still, taken aback by days of old, helplessly enchanted by the empty spaces that these and other such memories always create in the mind. After so many years, the colors are as vivid, the air as fresh as with childhood. Everyone then, regardless of where we went or what we did, seemed uncomplicated. It was as if every single thing was in place. Then, we did not bother so much where and when and how we would want to be. If at all, then, we were always happy and free.
-
Reading Two Women Authors from Antique Mid-May 2006, the University of San Agustin ’s Coordinating Centerfor Research and Publicatio...
-
Iníng mga nagpaparapansúpog o nan-iinsúlto sa mga tarataong mag-irEnglish—na ngonyan inaapod sa social mediang “English shaming”, “smart-sha...
Songs of Ourselves
If music is wine for the soul, I suppose I have had my satisfying share of this liquor of life, one that has sustained me all these years. A...





